Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς έχει το µπάσκετ στο αίµα του. Μέλος της οµάδας του Παναθηναϊκού, πρωταθλητής Ελλάδας το 2014 και στέλεχος των εθνικών οµάδων από το 2008, µε παγκόσµιες και ευρωπαϊκές διακρίσεις στο ενεργητικό του, έχει επίσης όνειρο να αγωνιστεί στους Ολυµπιακούς Αγώνες του Ρίο Ντε Τζανέιρο, αφού η επίσηµη αγαπηµένη όλων των Ελλήνων καταφέρει να βγει νικήτρια στις µάχες του προολυµπιακού τουρνουά. Στο µεταξύ µοιράζει τον χρόνο του µεταξύ αγώνων, προπονήσεων και ταξιδιών µε τους πράσινους, έχοντας πάντα τις αγαπηµένες του Apple συσκευές µαζί του... 

 

Παρά τις όποιες αντιξοότητες, το ελληνικό µπάσκετ συνεχίζει να παράγει σπουδαίους παίκτες και επιτυχίες... Θα µας πεις το µυστικό;

Το µπάσκετ θα συνεχίσει να φέρνει επιτυχίες όσο τα νέα παιδιά θα βάζουν υψηλούς στόχους και θα ονειρεύονται ότι µια µέρα θα φτάσουν στην κορυφή, παίρνοντας ως παραδείγµατα τα κατορθώµατα πολλών µεγάλων Ελλήνων παικτών. Γιατί βλέποντας τι έχει καταφέρει δεκαετίες τώρα το ελληνικό µπάσκετ, πόσες και σηµαντικές διακρίσεις έχει φέρει στη χώρα, είναι πολλά τα παιδιά που δουλεύουν επίπονα και αφιερώνονται σε αυτό που κάνουν. Δεν γίνεται διαφορετικά. Πρέπει να πεισµώσεις, να πιστέψεις ότι µπορείς να τα καταφέρεις και να δοθείς ολοκληρωτικά σε αυτό που κάνεις. 

Τελικά είναι αποτέλεσµα δουλειάς ή ταλέντου;

Το ταλέντο παίζει σαφώς σηµαντικό ρόλο. Είναι ίσως η κινητήριος δύναµη, αυτό που θα σε κάνει να ασχοληθείς περισσότερο µε κάτι. Στην πορεία όµως η δουλειά είναι αυτή που θα σου δώσει την απαιτούµενη διάρκεια και θα σε κρατήσει σε υψηλό επίπεδο. Στις περισσότερες περιπτώσεις νοµίζω ότι η δουλειά υπερισχύει σε βάθος χρόνου του ταλέντου. Τα νέα παιδιά θα πρέπει να καταλάβουν ότι το µπάσκετ, αν θες να φτάσεις σε υψηλό επίπεδο, χρειάζεται αφοσίωση. Όσες περισσότερες ώρες αφιερώσεις µέσα στο γήπεδο, όσο περισσότερο χρόνο δώσεις στην προπόνηση, τόσο πιο κοντά θα έρθει η διάκριση. Για να φτάσεις να παίζεις στο υψηλότερο επίπεδο έχεις πονέσει. Έχεις θυσιάσει πολλά από την προσωπική σου ζωή.

Αυτό που περιγράφεις φαίνεται να σας στερεί σε έναν βαθµό την ευκαιρία να χαρείτε τις στιγµές, να αντιληφθείτε τι έχετε πετύχει όταν το ζείτε...

Πράγµατι. Μόνο στο τέλος της κάθε σεζόν προλαβαίνεις να κοιτάξεις για λίγο πίσω και να δεις τι έχεις πετύχει. Να κάνεις τον λογαριασµό και να βάλεις νέους στόχους. Ο χρόνος για να ευχαριστηθείς ότι έχεις καταφέρει στη διάρκεια των ετών που παίζεις επαγγελµατικά είναι συνήθως λιγοστός.

Από τους παίκτες µε τους οποίους έχεις βρεθεί αντίπαλος ή και συµπαίκτης ποιοι είναι αυτοί που θα ξεχώριζες χωρίς δεύτερη σκέψη;

Οι δύο πυλώνες των σύγχρονων επιτυχιών του ελληνικού µπάσκετ είναι αναµφισβήτητα ο Διαµαντίδης και ο Σπανούλης. Έχω παίξει µαζί τους στην εθνική οµάδα, τους έχω αντιµετωπίσει ως αντιπάλους και πλέον τα τελευταία χρόνια ζω τον Δηµήτρη Διαµαντίδη ως συµπαίκτη µου στον Παναθηναϊκό. Έχουν καταφέρει να αφήσουν ανεξίτηλο το στίγµα τους επί τουλάχιστον µια δεκαετία, παρόλο που το µπάσκετ άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει, έγινε πολύ πιο γρήγορο και οι απαιτήσεις διαρκώς ανεβαίνουν. Το σύγχρονο µπάσκετ σε µεγάλο βαθµό είναι θεωρία και συστήµατα. Πλέον, αν δεν σκέφτεσαι δεν µπορείς να παίξεις. Δεν αρκεί να σουτάρεις καλά και να βάζεις τη µπάλα στο καλάθι. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού στις µέρες µας είναι εύκολα αντιµετωπίσιµος. Η καλή άµυνα και το κάθε καλάθι είναι αποτέλεσµα συλλογικής δουλειάς. Το µπάσκετ αλλάζει γρήγορα όπως και η τεχνολογία...

Μιας και το ανέφερες, τι ρόλο έχει η τεχνολογία στην καθηµερινότητα ενός επαγγελµατία αθλητή;

Είναι µεγάλο κοµµάτι της ζωής µας και ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει µε την επικοινωνία, αν αναλογιστούµε ότι περνάµε πολύ χρόνο και µεγάλα διαστήµατα µακριά από τους δικούς µας ανθρώπους, τις οικογένειες, τους φίλους µας. Το να διατηρείς την επαφή µαζί τους, να µπορείς να τους δεις και να σε δουν, ακόµα και όταν είσαι καθ’ οδόν, παίζει κοµβικό ρόλο στη διατήρηση της καλής ψυχολογίας που χρειάζεται ένας αθλητής για να µπορεί να παραµένει συγκεντρωµένος στη δουλειά του. Όταν, στη διάρκεια της σεζόν, λείπεις κάθε µήνα τις µισές µέρες από το σπίτι σου, τότε ο καλύτερος σου φίλος γίνεται το iPhone, το iPad και ο υπολογιστής. Και ο λόγος που αναφέροµαι ειδικά στις συσκευές της Apple είναι η ευκολία χρήσης και διασύνδεσης. Όταν ταξιδεύεις θέλεις µαζί σου συσκευές µε µικρό βάρος και µπαταρία που να κρατά πολλές ώρες. Χαρακτηριστικά που εγώ βρήκα στα iPad και MacBook. Έχοντας εξοικειωθεί µε το περιβάλλον χρήσης του iPhone, µου ήταν πολύ πιο εύκολο να προσαρµοστώ στη λογική του Mac, να αξιοποιήσω τις δυνατότητές του και να κάνω το κάθε τι πιο εύκολα, µε µια-δυο απλές κινήσεις.